پیاده روی و بازده آن در برنامه نویسی

پیاده روی و بازده آن در برنامه نویسی

مدت زمان زیادی بود که خیلی بد به ماشین عادت کرده بودم، صبح ماشین و سوار می شدم و میرفتم دفتر، این عادت به ماشین سوار شدن و همیشه زیر پا بودن خیلی آدم رو تنبل می کنه و از خیلی لذت های دنیا عقب می زاره، درست اکثر مواقع تو مسیر تقریباً نیم ساعته رسیدن به دفتر و موقع برگشت از پادکست ها و کتاب های صوتی استفاده می کردم و گوش می دادم، اما موجبات تنبلی اندام بدن رو خوب مهیا کرده بود، و البته نا گفته نمونه که رانندگی هم خودش خسته کننده هست و تقریباً یک ساعت مسیر رفت و برگشت به خونه هم خستگیش به اندازه کار هست.

روزهای بدون ماشین

خلاصه اینکه دو هفته ای هست تصمیم گرفتم از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنم، از خونمون تا ایستگاه مترو و تاکسی حدود 15 دقیقه پیاده روی داره، و از ایستگاه متر تا دفتر هم حدود 17 دقیقه، من فرصت دارم تا توی این مسیر روزانه حدود 7.5 کیلومتر پیاده روی کنم.

این پیاده روی خیلی رو روحیه من و باز شدن ذهنم تاثیر مثبت می زاره و حدود 16 دقیقه ای که توی مترو هستم رو به مطالعه اختصاص میدم.

اگر حوصله داشتم باشم بازم تو راه به پادکست و کتاب صوتی وقت می زارم اما اگه هوا مناسب باشه، تمیز و برفی و بارونی و … با لذت پیاده روی می کنم.

این پیاده روی خیلی هم من رو سر حال می کنه، صبح تا دفتر برسم بدنم آماده شده و عصر هم تا خونه برسم.

من یه مدت شدیداً خسته و کم انرژی می شدم و عصرا هم واقعاً جنازه میفتادم – اما حالا با این تغییرات اوضاع خیلی فرق کرده.

استفاده از فضای عمومی

اصلاً بین آدما بودن و راه رفتن و پرسه زدن خودش یه سرحالی خاصی داره. مخصوصاً که این مسیر یکی از مسیرهای اصلی شهر هست و نزدیک یه دانشگاه بزرگ دولتی که اکثر کسایی که تردد می کنن و میان مترو و BRT همه جوون و سر حال هستن.

توصیه می کنم شما هم تست کنید.

You May Also Like

About the Author: Yasin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *